زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

تفسیر عزالدین راوندی





تفسیر راوندی (تفسیر عزالدین راوندی) اثر علی بن رضا راوندی، از اعاظم علما و مفسر و ادیب و شاعر شیعی می‌باشد.


۱ - معرفی اجمالی



تفسیر راوندی (تفسیر عزالدین راوندی) اثر امام عزالدین ابوالحسن علی (زنده در ۵۸۹ ق) فرزند امام ضیاءالدین الرضا راوندی کاشانی، از اعاظم علما و مفسر و ادیب و شاعر شیعی. علوم قرآن و فنون ادب را از محضر پدرش و دیگران فراگرفت. وی کرسی تدریس را در قم به خود اختصاص داد و از مشایخ جمال الدین ابونصر المتطبب است.
تـفـسـیـر وی در یک جلد به زبان عربی و به شیوه روائی و کلامی‌ که طی تفسیرهای شیعی نقل گـردیـده و سمعانی (م ۵۶۲ ق) در الانساب یاد کرده که با مفسر ملاقات داشته و تفسیر وی را مشاهده کرده ولی در آن هنگام هنوز مشغول تالیف آن بوده است. مقدمه دیوان الامام ضیاءالدین ابی الرضا راوندی (کط - لب).
[۶] مدرس، محمدعلی، ریحانة الادب، ج۴، ص۱۱.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ شیخ حرعاملی، محمدبن حسن، امل الامل، ج۲، ص۱۶۹.    
۲. ↑ سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۶، ص۵۱.    
۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، الثقات العیون فی سادس القرون، ج۲، ص۱۹۸.    
۴. ↑ ابن معصوم، سیدعلی، الدرجات الرفیعه، ص۵۱۱.    
۵. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعة، ج۴، ص۲۸۲.    
۶. ↑ مدرس، محمدعلی، ریحانة الادب، ج۴، ص۱۱.
۷. ↑ نوری، میرزاحسین، خاتمة المستدرک، ۳، ص۱۰۸.    


۳ - منبع


سایت اندیشه قم، برگرفته از مقاله «تفاسیر قرن ششم»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۴/۲۳.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.